Life, Food, TechnologyOpen Heart - Open Mind - Open Will

retrospcective กับ การรีวิวร้านอาหาร

28 October, 2013

วันก่อนอยู่ดีๆ ขณะกับคิดเกี่ยวกับเรื่องการทำ retospective meeting ผมก็นึกขึ้นมาได้ว่า เวลาเราไปกินข้าวตามร้านอาหารเสร็จ เราก็จะกลับมาคุยกันแทบจะทุกครั้งเลย ว่ารู้สึกเป็นไงบ้าง อะไรอร่อย อะไรไม่อร่อย อะไรดีไม่ดี คราวหน้าจะไปลองอะไรดี โอ้ววว นี่มันเหมือนที่เราคุยกันตอนทำเรโทรเลยนี่หน่า

การสื่อสารเปรียบได้กับการเก็บของใส่ตู้

26 October, 2013

หากลองมองการที่เราจะสื่อสารกับใครซักคนเทียบกับการเก็บของใส่ตู้ โดยที่ตู้คือผู้ที่เราทำสื่อสารด้วย และข้อความของที่เราต้องการจะสื่อสารคือสิ่งของที่เราจะนำไปเก็บในตู้ ผมพบว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างใกล้เคียงกันมาก

บางกอก คาเฟ่ @ เพลินจิตเซ็นเตอร์ ครั้งที่ 1

25 October, 2013

เมื่อวาน (25/10/2556) ตอนพักเที่ยงระหว่างกำลังคุยถึงเรื่องวันนี้จะกินอะไรกันดี ที่ศูยน์อาหารชั้น 6 ก็เบื่อแล้ว เลยชวนกันไปลองร้านที่ยังไม่เคยลองกันดีกว่า ความจริงตอนแรก ว่าจะไปลองร้านอาหารญี่ปุ่นที่อยู่ใต้ตึก แต่แล้วสุดท้ายก็เปลี่ยนใจมากินร้านนี้แทน 

ความหวัง

24 October, 2013

  พี่เบิร์ด บอกว่า “ไม่แข่งยิ่งแพ้” แต่ในความเป็นจริงเรื่องบางเรื่องมัน “ยิ่งแข่งยิ่งแพ้” แข่งก็แพ้ ไม่แข่งก็แพ้ เพราะทำไม่ถูกทาง หรือ เพราะมันอาจถูกกำหนดให้แพ้มาตั้งแต่แรกอยู่แล้วก็ได้

เมื่อ wordpress ถูก hack

22 October, 2013

เมื่อวานผมประสบปัญหาว่า ลิ้งค์ที่ถูกรีไดเร็คจากเฟสบุ๊คเข้ามาที่บล็อกของผมจะถูกรีไดเร็คอีกต่อไปโผล่เว็บอาไรก็ไม่รู้คล้ายกับเว็บขายโฆษณา แต่ถ้าเข้าจากการพิมพ์ URL ตรงๆจะไม่เป็นอะไร

เผยความลับ #1 – เบื้องหลังการไว้ทรงสกินเฮดของตัวผม

21 October, 2013

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน ว่าทำไมผมถึงตัดทรงสกินเฮดและการตัดทรงสกินเฮดแต่ละครั้งนั้นมีนัยยะสำคัญแฝงไว้อย่างไร

อะไรคือบันทึกคำเดียว

18 September, 2013

แนวความคิดนี้ได้มากจากหนังสือเรื่อง แค่ 30 นาทีก่อนนอน เปลี่ยนคนแย่เป็นยอดเยี่ยม เป็นหลักที่ทำให้เราได้เรียบเรียงความคิดและปรับเปลี่ยนอารมย์ก่อนนอน ซึ่งจะทำมาซึ่งผลลัพธ์ที่แตกต่างอย่างมหาศาล แต่สิ่งที่เราต้องทำนั้นกลับง่ายและเล็กน้อยมาก คือการเขียนสามเรื่องต่อไปนี้ก่อนนอนทุกวัน เรื่องที่มีความสุขในวันนี้ เรื่องที่เป็นไปด้วยดีในวันนี้ เรื่องที่อยากขอบคุณในวันนี้ ซึ่งในแต่ละหัวข้ออาจมีหลายข้อย่อยๆ ได้แล้วก็ไม่ไดจำกัดว่าจะต้องคำเดียว แต่ก็ไม่ควรยืดยาวเกินไป เพื่อกันความสับสนและด้วยความชอบส่วนตัว ผมจึงขอเปลี่ยนชื่อเรียกเสียใหม่เป็น “บันทึกความสุข” เสียเลยดีกว่า ฟังดูเข้าใจง่ายกว่าเยอะเลยเนาะ :)

เมื่อฉันไปเที่ยวเมดคาเฟ่ ตอนที่ 1

15 September, 2013

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว (6/09/2013) เนื่องมาจากทีมไทยตัดสินใจจะลองเปลี่ยนรูปแบบการทำงาน จากการมอบหมายโปรเจคให้เป็นรายคน หรือ จับคู่ทำ เปลี่ยนเป็นมอบหมายให้ทีม แล้วทั้งทีมรุมกันทำ ซึ่งก็ต้องมีการใช้กำลังภายใน ในการ ตบตี เจรจากับเบื้องบนเล็กน้อย ซึ่งปรากฏว่าเบื้องบนก็ เซย์ เยส ! ให้ลองทำดู ผ่านมาสองสัปดาห์ เราก็สามารถทำเสร็จ  2 โปรเจคได้ตามที่ตกลงไว้ แม้ว่าจะมีคลุกคลักไปบ้างแต่นับว่าเป็นสัญญานที่ดี สำหรับการเริ่มต้น ว่าแล้วก็เลยพากันไปฉลอง ระหว่างกำลังจะออกจากออฟฟิศก็ยังคุยกันอยู่ตลอดทางว่าจะไปกินที่ไหนดี แล้วจู่ๆก็มีคนเสนอให้ไปเมดคาเฟ่ ซึ่งจำไม่ได้ว่าใคร อาจจะเป็นตัวผมเองก็ได้ พอมีคนเสนอเมดค่าเฟ่เท่านั้นแหละ มติเป็นเอกฉันท์ทันที พร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องคิดหาเหตุ หึๆ แล้วการเดินทางก็มุ่งตรงไปสู่ BTS เอกมัยในทันที

ถ้าเรามีชีวิตอยู่ท่ามกลางความไม่มั่นคง เราจะมีความมั่นคงขั้นสูงสุด

2 September, 2013

เขียนบล็อกนี้เอาไว้เตือนความจำตัวเอง เหตุมีอยู่ว่าไปเจอสเตตัสของเซเลบท่านหนึ่ง บนเฟชบุ๊คของน้องคนหนึ่ง

เมื่อมีปัญหาเข้ามาหลายเรื่องพร้อมกัน

21 August, 2013

วันนี้จู่ๆก็รู้สึกว่า เราพลังงานไม่พอที่จะทำหลายๆเรื่องพร้อมๆกัน? พอมานั่งสงบใจ ทบทวนตัวเองดูก็มีเรื่องผุดขึ้นมาในหัวสองเรื่องคือ